Nishiyo

Imię: Nishiyo

Nazwisko (gatunek yokai): Hone-onna - Kobieta szkielet

Funkcja: Uczennica Akademi

Urodzona: 06.02.1894

 

Cechy charakteru: Doskonale zna swoje słabe i mocne strony. Bystra i elokwentna, działa nie za pośrednictwem emocji, ale swojego intelektu i słów.  Niecierpliwa, uparta, musisz się nieźle napracować żeby ją przegadać. Z natury jest przekorna, dlatego, gdy wszyscy dookoła mówią ''tak'', ona powie ''nie'', dla samej przyjemności postawienia się otoczeniu. Czasami strasznie ciężko ją zrozumieć, ponieważ bywa że woli zastanawiać się nad tym ile gwiazd liczy galaktyka, niż jaki problem trapi jej rozmówcę. Kieruje się intuicją. To właśnie przez jej pryzmat ocenia rzeczywistość, przyszłość i osoby, z którymi zetknęło ją życie. Musisz strasznie uważać, kiedy z nią rozmawiasz, bowiem swoim dziecięcym uśmiechem potrafi zdziałać naprawdę wiele. Nie podoba jej się to, że wiele osób traktuje ją właśnie jak dziecko, dlatego każda uwaga na ten temat jest bezdźwięcznie tłumiona w jej głowie, w postaci zemsty, słownej, czy czynnej. Nigdy nie zrobi pierwszego kroku, a jednocześnie nienawidzi być do czegoś zmuszana. Poczekaj jednak jakiś czas, nieśmiała panienka nabiera wiatru w żagle. Mimo spokojnej natury, szybko nudzi się otaczającym ją światem i szuka zmian oraz nowych, ciekawych wrażeń. Wdając się z nią w przyjaźń, czy też inne uczucie, trzeba być przygotowanym i na inne niespodzianki. Będzie pojawiać się i znikać. Nie ogląda się na przeszłość, czy teraźniejszość, a patrzy na przyszłość. Dlatego też, strasznie boi się zostać zraniona. Trzeba bowiem wiedzieć, że mimo wszystko, Nishiyo strasznie łatwo jest sobie oswoić. Woli być samotna, niż cierpieć z powodu odejścia jakiejś osoby.

Krótka historia: Jedyne co pamięta, to czas, kiedy spędziła w jednym z japońskich sierocińców. Nigdy nie dowiedziała się jak tam trafiła i kto właściwie powierzył ją pod opieką obcych całkowicie ludzi. Dorastała wśród normalnych dzieci, jednak całkowicie inaczej. Czuła od początku, że jest inna. W jakiś sposób odmienna niż te wszystkie uśmiechnięte dookoła twarze. Podczas pewnego, zimowego dnia, do sierocińca przywieziono pewnego chłopca, który stracił rodziców w wypadku samochodowym. Wówczas, zamknięta na cały świat i inne dzieci, Nishiyo po raz pierwszy poczuła, że odnalazła w nim bratnią duszę. Tak samo zakochanego w książkach i innej rzeczywistości. Od tamtej pory czuła, że świat całkowicie uległ zmianie. Poczuła rodzinne ciepło, coś, czego właściwie miała nigdy w życiu nie zaznać. Wszystko zmieniło się wraz z wybuchem wojny. Wówczas wrodzy żołnierze wtargnęli do budynku, zabijając dzieci i opiekunów. Jej przyjaciel również został zastrzelony. Trzymała go na kolanach, patrząc jak puste oczy wypełniała śmierć. To wtedy po raz pierwszy, z rozpaczy i żalu ujawniła się w niej prawdziwa forma Hone-onny, a wraz z nią wspomnienia i świadomość, że tak naprawdę jest zupełnie kimś innym, niż człowiekiem. To od tamtej pory zamknęło się jej serce.